spotkanie

Oj.
W czwartek
miałam Spotkanie.

Oj.
Bardzo, bardzo dawno temu
nie wspominałam
ani w sobie
ani tu
o tym, że
dla Angel
jestem Mamą Zastępczą.

Oj.
W czwartek
widziałam się z Rodzicami Biologicznym Anulki
rozmawiałam z Nimi.
Po raz trzeci w moim życiu.
Po raz trzeci w 9-letnim życiu Angel.

Oj.
Boli.
Bardzo.
Wiem, że jest to trudne do zrozumienia,
dla mnie przede wszystkim.
Jak to? Rozmawiać z rodzicami biologicznym własnego dziecka ?
Przecież to nielogiczne
niemożliwe.
No i tak właśnie całe moje serce krzyczy.
I tak czuję.
Przecież w Angel widzę samą siebie
widzę Starsze, widzę w niej CBA...

A jednak.
Jak   p r z e o g r o m n i e
trudno widzieć łzy Rodziców Biologicznych Angel.
Tłumaczyli mi się,
a ja empatycznie słuchałam.
Boli.
Przecież to moje Dziecko - to dlaczego cokolwiek mi tłumaczą?
Logika serca i życia mocno potrafi się różnić.

Trzyma mnie ten ból.
Teraz
jak wypływają ze mnie słowa
w końcu płyną łzy.
Chyba całe morze tam się schowało...
Z każdą godziną po spotkaniu
coraz mocniej bolało
wręcz fizycznie
i głowa i serce.

Zapytałam ich o ewentualny przeszczep szpiku.
Dowiedziałam się też, że dziadek biologiczny Ani zmarł na białaczkę.

-----
Dziś przemeblowałam pokój Angel.
Oczywiście, że sama próbowałam oderwać szafy od podłogi,
biurko i całe mnóstwo książek i pomocy terapeutycznych.
I ręce i kręgosłup nadwyrężone.
Zaprowadziłam nowy porządek w jej pokoiku
i uff
mogę popłakać :)
cichutko, żeby Starsze się nie zorientowały.
Angel zasnęła spokojnie obok.

Dziękuję za wczorajszy i przedwczorajszy komentarz
do ostatniego wpisu.
Były dla mnie złapaniem oddechu
przy silnych emocjach
z którymi sama sobie nie radziłam.
Bardzo dziękujuuuuuu :)

osteo

Ostatnia nowa diagnoza Angeluska
to
o s t e o p o r o z a.

Kości w wieku 51 +/-3
a Anulka ma lat 9.

Nowe diagnozy chorobowe
są momentami

gdzie dotykam głębi dna
momentem
gdzie czuję całą moją bezsilność
tylko z niej się wtedy
na moment
składam

Moment
gdzie napina się moje ciało
gdzie łzy płyną

a l e   to   t y l k o  moment

Pierwsza myśl. Nie mam wpływu.
Druga. Robię to co mogę.
Kocham i jestem.

rok

"TRAUMA ( z gr. oznacza ranę) dotyczy zarówno urazu fizycznego, jak i psychicznego. Do stresorów wywołujących traumę należą zdarzenia związane z poważnym zranieniem, śmiercią lub naruszeniem integralności cielesnej własnej lub innych osób, takie jak: wypadki drogowe, klęski żywiołowe, działania wojenne, poważne choroby, przemoc i gwałt. U części tych osób po takich wydarzeniach pojawiają się zaburzenia potraumatyczne, do których należą: ostra reakcja na stres lub ostre zaburzenie stresowe oraz zespół stresu pourazowego.
Ostra reakcja na stres występuje bezpośrednio po zdarzeniu i trwa od 2 dni do 4 tygodni. Objawia się uczuciem obcości wobec siebie i swojego ciała (depersonalizacja). Osoba doświadcza oszołomienia i odrętwienia, przerażeniu towarzyszą bezradność, gniew i rozpacz. Otaczający świat wyda się nierealny, jakby ze snu (derealizacja). Wciąż przeżywa na nowo traumatyczne zdarzenie, towarzyszą temu nasilony lęk i drażliwość." (Charaktery, październik 2013).

Pamiętam 8 października 2012 r.
Dziś mija rok od nawrotu B.
Pamiętam mój krzyk i płacz gdy dostałam informację o zatrzymaniu w szpitalu.
Trauma. Znam.

Nie umiem ocenić, na ile/jak ten rok zmienił mnie.
Nie umiem go ocenić jednoznacznie.
Zło i ogrom dobra.
Nie umiem też wierzyć, że następnego nawrotu nie będzie.
Dziękuję za dziś, nawet, gdy dziś nie jest "normą".

wrzesień

Wrzesień.
Pierwszy raz od nawrotu B. jechałyśmy na terapię logopedyczną.
Przyjechał mój Tato i pobył i pomógł.
Bardzo lubię to zdjęcie :)
Angel z odrastającymi, sterczącymi włoskami.

Trzyma się Dzielna Dziewczyna.
Cały czas na 1/4 minimum leukocytów jakie ma zdrowy człek.

Wiem, że Inna Mama inaczej...
że ... i ...
   a  l  e
dla mnie -
jest dobrze.
I ogromnie się cieszę :)

Może już możemy
oddychać :)

Jestem!

Wieczór w wieczór
wdrapuje się moja Najmłodsza i
wchodząc na piętro domku
do mojego pokoiku
ustanawia wobec całego świata
swoje istnienie
mówiąc: Mamo JESTEM.

Właśnie tak słyszę Jej słowa.
Jako ustanawianie
porządku Życia.

Cud bycia
przeżycia
istnienia

8/9 tydzień chemii
bez powikłań, które by nas zatrzymały w szpitalu.
Pierwszy raz tak długo trwa
bycie w domku.

Przynajmniej dziś jesteśmy na prostej
i może jutro :)

nagroda

Lubię spać  s a m a :)
Wysypiam się, a to ważne w moim życiu :)

Więc po ostatnich trzech nockach spania z Angel
zapowiedziałam Dziecku Memu
że dziś śpię  s a m a.

Zapowiedziałam rano.

Wracam po dłuuugim dniu
załatwiania
ważnych i niepilnych spraw
(jestem dumna z siebie
że mogę pobyć w tej ćwiartce
macierzy Eisenhowera)

na co Angel: Mama długo.
ja: Tak, długo mnie nie było.
Angel: z Mamą śpi.
ja: Aniu, nie. Mówiłam Ci, że nie śpisz dziś ze mną.
Angel: Mama długo.
ja: to jakaś kara? śpisz ze mną, bo mnie długo w domku nie było???
Angel: Nagroda.

KAPITULACJA

powakacyjnie

Dobry czas.
Angel na tyle silna,
że podjęłam decyzję by ją wypuścić na wakacje
z Tatą i ze Starszymi.

11 dni wakacji
i moje odpoczywanie

Tak szybko można przyzwyczaić się do dobrego :)
do myślenia, że już, już
będzie dobrze
bo przecież jest teraz...

Pytałam,
czy je -
jadła
czy śpi w dzień -
nie. I tu dobra odpowiedź.

Nie pytałam o chodzenie.

Przyjechało moje Dziewczę
i jak zobaczyłam,
że chodzić to za ciężko
o j j j

Wczoraj wyniki
leukocytów ciut ponad 1 tys.
hemoglobina 9
granulocyty 0,3
płytki trochę ponad 30 tys
i jeszcze troszkę i toczenie nas czeka
oczywiście,
chyba że,
szpik ruszy.

Dziś rano obudziłam się
i patrząc na Angel
mówiłam do jej szpiku:
Obudź się !!!
Pełne obroty !!!

A lekarz skomentował to jak i ostatnio
(pomimo, że inny)
jak na Anię to dobrze...

Odnośnie nóżek.
Podejrzenie polineuropatia.